Wołga GAZ M-21 I seria

Pierwsza seria Wołgi M-21 odróżniała się zewnętrznie od prototypów i późniejszych serii chromowanymi poziomymi żebrami na atrapie chłodnicy, podobnymi do ówczesnej amerykańskiej mody samochodowej. Elementem wyróżniającym jej stylizację był chromowany medalion z wypukłą pięcioramienną gwiazdą pośrodku atrapy (przód samochodu uzyskał taką formę dopiero w lipcu 1955, na polecenie marszałka Żukowa). Chromowane elementy oraz często stosowane do początku lat 60. dwukolorowe malowanie podkreślały dynamiczną stylistykę nadwozia. Na masce umieszczono figurkę skaczącego jelenia – symbolu miasta Gorki; jeleń był także na plakietce z przodu maski i na kierownicy. W skład wyposażenia standardowego Wołgi wchodził radioodbiornik A-18 Zakładów Muromskich na fale długie i średnie, zegar na desce rozdzielczej po stronie pasażera oraz elektryczna zapalniczka. Bazowym modelem miał być M-21 (bez oznaczenia literowego), wyposażony w nowy silnik górnozaworowy o pojemności 2445 cm³ i mocy maksymalnej 70 KM oraz automatyczną transmisję hydromechaniczną, z trzystopniową przekładnią planetarną. Prędkość maksymalna tej wersji wynosiła 125 km/h. Towarzyszyła jej rzadko spotykana wersja eksportowa M-21Je z silnikiem wzmocnionym do 80 KM. Samochodów z automatyczną przekładnią wyprodukowano jednak niewiele – około 700, a ich użytkownicy borykali się z problemami z serwisowaniem przekładni i zaopatrzeniem w olej do nich. Część z nich była później przerabiana z zastosowaniem mechanicznych skrzyń biegów. Pierwsze produkowane Wołgi należały do przejściowych wersji M-21B i G, wyposażonych w ulepszone podzespoły mechaniczne Pobiedy. Miały one silnik dolnozaworowy o pojemności zwiększonej z 2112 do 2432 cm³ i mocy z 52 do 65 KM (drogą zwiększenia średnicy cylindrów), mechaniczną trzystopniową skrzynię biegów i stary tylny most. Prędkość maksymalna wynosiła 120 km/h. Wersja M-21G była przeznaczona na ogólny rynek i produkowano ją do lipca 1957 roku (ok. 1100 sztuk), natomiast M-21B była przewidziana specjalnie do zastosowania jako taksówka i produkowano ją, z racji prostszej konstrukcji, wystarczającej do tego celu, aż do końca 1958 roku. Od czerwca 1957 roku podstawowym modelem produkcyjnym stał się M-21W, z nowym górnozaworowym silnikiem i hipoidalnym tylnym mostem (adaptowanym z GAZ-12 ZIM), lecz z mechaniczną skrzynią biegów[8]. Powstawała także taksówka M-21A oraz wersja eksportowa z silnikiem wzmocnionym do 80 KM (o większym stopniu sprężania) M-21D. Prędkość maksymalna dla podstawowej wersji wynosiła 130 km/h. Warto zauważyć, że w kolejności alfabetycznej według alfabetu rosyjskiego najpierw występowały wersje taksówek (A, B, W, G, D, Je). Od listopada 1958 roku stopniowo wprowadzano w produkcji na modelach przejściowych zmiany stylistyczne zapowiadające drugą serię Wołgi: przede wszystkim chromowane ozdoby i gwiazdę zastąpiła tłoczona kratownica z pionowymi otworami. Łącznie do listopada 1958 zbudowano ok. 32 000 samochodów pierwszej serii, z gwiazdą.

GAZ 21 1 seria

Po więcej informacji o różnicach w seriach zapraszam na specjalny temat na forum KLIK

Żródło Wikipedia